Մեծերի կյանքից/մաս 1-ին/

1.Ալեքսանդր Մակեդոնացի

Դեպի Պարսկաստան կատարած արշավանքի ժամանակ Ալ. Մակեդոնացուն ասացին,որ Դարեհ թագավորը բազմաթիվ գեղեցիկ աղջիկներ ունի:Բայց Ալեքսանդրը չուրախացավ.
-Շատ վատ է պարտվել թշնամուց,-ասաց նա,-բայց ավելի ծանր է,երբ պարտվում ես օտարազգի կնոջից:

2.ա-Արիստոտել

Արիստոտելը,որ Ալ. Մակեդոնացու ուսուցիչն էր ու դաստիարակը,մի անգամ իր սանին այսպիսի խորհուրդ տվեց.
-Քո գաղտնիքները  երբեք չվստահես երկու մարդու:Երբ գաղտնիքը բացվի,դու չես կարող իմանալ,թե ում մեղքով է բացվել:Եթե երկուսին էլ պատժես՝դրանով դու վիրավորած կլինես նրան,ով կարողացել է գաղտնապահ մնալ:Իսկ եթե երկուսին էլ ներես,դարձյալ վիրավորած կլինես անմեղին,քանզի նա քո ներման կարիքը չունի:

2.բ-

Արիստոտելին հարցրին.

-Նախանձ մարդիկ ինչու՞ են միշտ տխուր:
-որովհետև նրանց մաշում է ոչ միայն իրենց չարությունը,այլև ուրիշների բարությունը:

3.Զևքսիս և Պարասիոս

Ավելի քան երկու հազար տարի առաջ Հունաստանում ապրել է նկարիչ Զևքսիսը:Մի անգամ նա այնպիսի վարպետությամբ էր խաղողի ողկույզ նկարել,որ թռչունները թռել եկել էին,որպեսզի օգտվեն համեղ պտուղներից:Երբ այդ մասին իմանում է նկարիչ Պարասիոսը ,ասում է,որ ինքն ավելի լավը կնկարի:Իսկապես,նա շուտով բերում է իր աշխատանքը:Զևքսիսը,տեսնելով,որ նկարը ծածկված է,բացականչում է.<<Ետ տար վարագույրը,ես ուզում եմ տեսնել նկարը>>:
-Սա  է իմ նկարը,-պատասխանում է Պարասիոսը,-ես վարագույր եմ նկարել:
-Դու հաղթեցիր,-խոստովանում է Զևքսիսը,-ես մոլորեցրի միայն թռչուններին,իսկ դու խաբեցիր նկարչին:

4.Դավիթ Հիլբերտ/մաթեմատիկոս/

Դավիթ Հիլբերտին հարցրին իր նախկին աշակերտներից մեկի մաիսն:
-Հա,հա,-հիշեց Հիլբերտը:Նա պոետ դարձավ:Մաթեմատիկայի համար նրա երևակայությունը խիստ նեղ էր:

5.Էյնշտեյն

Էյնշտեյնի գիտական գործունեության սկզբում մի լրագրողտիկին Էյնշտեյնին հարցրեց,թե նա ինչ է մտածում իր ամուսնու մասին:
-Ամուսինս հանճար է,-պատասխանեց տիկին էյնշտեյնը,-նա կարող է ստեղծել ամեն ինչ բացարձակապես,բացի փողից:

6.Սոկրատես

Սոկրատեսին հարցրին.
-Ո՞րն է ուտելու ամենահարմար ժամանակը:
Պատասխանեց.
-Նա,ով ուտելու բան ունի,թող ուտի,երբ քաղց զգա,իսկ ով ուտելիք չունի,թող ուտի,երբ կճարի:

7.Նապոլեոն

Պատերազմի ժամանակ Նապոլեոնը ծանր վիրավորված փոխհարյուրապետին ասաց.
-Դառն է մահը,երիտասա՛րդ,բայց երիտասարդին արտոնված չի լաց լինել:
-մեռնելու համար չէ,որ լաց եմ լինում,վեհափառ,-պատասխանեց վիրավորը,-ես լալիս եմ ,որ չհասա հարյուրապետի աստիճանի:
Վերջին վայրկյանները քաղցրացնելու  համար նապոլեոնը նրան հարյուրապետի աստիճան շնորհեց:
Աստիճանի բարձրացում ստանալուց հետո սպան,որ կոչվում էր Շրամ,ոչ միայն չմեռավ,այլ ապրեց մինչև 97 տարի:

8.Ուինստոն Չերչիլ

Ուինստոն Չերչիլին մի անգամ հարցրին,թե որն է հաջողության երաշխիքը:
-Լուրջ վերաբերվիր այն ամենին,ինչ որ անում ես,-պատասխանեց նա,-բայց երբեք ինքդ քեզ լուրջ մի վերաբերվիր:

Ամսանուների նախապատմություն՝ըստ հին տոմարի

1.Նավասարդ
Հայոց հին տոարի առաջին ամիսն է,կազմված է նավ/նոր/ և սարդ /տարի/ բառերից և նշանակում է Նոր տարի:Նավասարդ ամիսը սկսվել է օգոստոսի 11-ին և վերջացել սեպտեմբերի 9-ին:Հին հայերի համար այս ամսվա 1-ը/օգոստոսի 11-ը/ եղել է ժողովրդական խրախճանքի տոն:



2.Հոռի
Հայոց հին տոմարի 2-րդ ամիսն է,սկսվել է սեպտեմբերի 10-ին և  վերջացել հոկտեմբերի 9-ին:Այս ամսանունը,ըստ պատմագրի ու տոմարագետ Վանական Վարդապետի /1181-1251/ , առնչվում է հոր բառի հետ:Դ հավանաբար կապվում է տարվա այն ժամանակի հետ,երբ մարդիկ իրենց հավաքած բերքը ամբարում էին  հորերում:Ըստ ակադեմիկոս Ստ.Մալխասյանի՝Հոռի նշանակում է ուռի ամիս, այսինքն՝որթատունկի՝այգեստանի ամիս:



3.Սահմի
Հայոց հին տոմարի 3-րդ ամիսն է,սկսվել է հոկտեմբերի 10-ին,վերջացել նոյոմբերի 8-ին:Ըստ Վանական Վարդապետի՝Սահմի անունը առնչվում է սահմանել բայի հետ,որովհետև իբր այդ ամսում էր սահմանվում ձմռան նախապատրաստական աշխատանքների կատարումը:Ըստ Մալխասյանի՝Սահմի նշանակում է սերմանց ամիս:



4.Տրե
Հայոց հին տոմարի 4-րդ ամիսն է,սկսվել է նոյեմբերի 9-ին և վերջացել դեկտեմբերի 8-ին:Այս ամսանվան ծագումը կապում են հայոց դպրության աստված Տիրի անվան հետ:



5.Քաղոց
Հայոց հին տոմարի 5-րդ ամիսն է,սկսվել է դեկտեմբերի 9-ին և վերջացել հունվարի 7-ին:Այս անունը կապում են քաղել բայի հետ:Հր.Աճառյանը գտնում է,որՔաղոցը կազմված է <<անասնոց խառքն>> բառերից /քաղ նշանակում է նոխազ,արու այծ/ և կապված է անասունների զուգավորման ամսի հետ:



6.Արաց
Հայոց հին տոմարի 6-րդ ամիսն է,սկսվել է հունվարի 8-ին և վերջացրել փետրվարի 6-ին:Վանական Վարդապետը այս անունը գրում է Արանց,որովհետև սա այն ամիսն է,երբ ձյունապատ լեռներով ու բլուրներով  միայն արանք/տղամարդիկ/ կարող են ճանապարհ գնալ:




7.Մեհեկան/Մեհեկի/
Հոյոց հին տոմարի 8-րդ ամիսն է,սկսվել է փետրվարի 7-ին և վերջացել  մարտի 8-ին:Վանական Վարդապետն այդ ամսանունը կապում է տարվա այն ժամանակի հետ ,երբ տունկերն ու բույսերը գտնվում են դեռևս մեռյալ ,ձյունաթաղ վիճակում:



8.Արեգ
Հայոց հին տոմարի 8-րդ ամիսն է,սկսվել է մարտի 9-ին և վերջացել ապրիլի 7-ին:Ամսանունն առաջացել է արեգակ բառից:Այդ ամսին արեգակի զորությամբ արթնանում է բնությունը:Խոր անցյալում ,երբ հայերն  իրենց տարեգլուխը՝Նոր տարին, սկսում էին բնության զարթոնքին՝գարնան առաջին ամսին,Արեգը եղել է հայոց տոմարի 1-ին ամիսը:



9.Ահեկան
Հայոց հին տոմարի 9-րդ ամիսն է,սկսվել է ապրիլի 8-ին և վերջացել մայիսի 7-ին:Ամսանունը առնչվում է կրակ ,հուր բառերի հետ:Այդ ստուգաբանությունը կապվում է գարնան զարթոնքի հետ:




10.Մարերի
Հայոց հին տոմարի 10-րդ ամիսն է,սկսվել է մայիսի 8-ին և վերջացել հունիսի 6-ին:Ըստ Վանական Վարդապետի՝դա այն ժամանակն է,երբ մայրիք/ծառերը/ կանաչում են ու տերևակալում:



11.Մարգաց
Հայոց հին տոմարի 11-ր ամիսը սկսվել է հունիսի 7-ին և վերջացել հուլիսի 6-ին:Անունը կապում են մարգ բառի ,այսինքն՝խոտհնձի,խոտհարքի հետ:



12.Հրոտից
Հայոց հին տոմարի 12-րդ ամիսն է,սկսվել է հունիսի 7-ին և վերջացել օգոստոսի 5-ին:Անունն առաջացել է հուր բառից,որովհետև ամիսը համընկնում է տարվա ամենաշոգ ժամանակին:



13.Ավելյաց
Հայոց հին տոմարի 13-րդ /լրացուցիչ/ ամիսն է: Ունեցել է 5 օր՝ հասարակ տարիներին, և 6 օր ՝նահանջ տարիներին:Սկսվել է օգոստոսի 6-ին վերջացել օգոստոսի 10-ին:Ավելյաց նշանակում է ավելացած՝ տարվա 12 ամսից ավելացած օրերը:

Նշանավոր մարդկանց վերջին խոսքերը

Օնորե  դ՛ Բալզակ

-Դուք  տալի՞ս եք ինձ վեց օր,-մահվանից քիչ առաջ դիմեց նա բժշկին,-դա շատ չէ...Ես կպոկեմ վատ էջերը:Ես մեծ  ուժ կհաղորդեմ լավ էջերին:Մարդկային կամքը հաշքներ կգործի:Վեց օրվա ընթացքում ես անմահություն կտամ այն աշխարհին,որն ինքս եմ ստեղծել...

Հայնրիխ Հայնե

...<<Տվեք ինձ թուղթ ու մատիտ...>>:
Բայց մատիտն ընդմիշտ ընկավ նրա ձեռքից...

Լյուդվիգ վան Բեթհովեն

 Անմահ անդորրությամբ ու հանգստությամբ  դիմավորեց  իր վերջին րոպեն Բեթհովենը:Նա ասաց լատիներեն.
-Ծափահարեցեք,բարեկամներ,կատակերգությունն ավարտվեց:

Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթե

1832թ-ի մարտի 22-ին նա առավոտից նստել էր բազկաթոռին և խոսում էր բարեկամների ու բժշկի հետ:Հանկարծ նա խնդրեց.
-Բացեք պատուհանը:-Շրջվեց դեպի բաց պատուհանը:-Ավելի շատ լույս,-ասաց նա:
Հետո թիկնեց բազկաթոռին և քնեց առհավետ:

Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ

 Մահից քիչ առաջ սկսեց անկողնում բարձացնել ձեռքերը,ասես նվագախումբ էր ղեկավարում:Ինչ-որ մեկը ցանկացավ ուղղել վերմակը,սակայն նա նշան արեց՝չխանգարել իրեն:
-Թույլ տվեք ինձ վերջին անգամ վայելել երաժշտության հնչյունները:
Մի քանի րոպե  հետո մեծ կոմպոզիտորը վախճանվեց:

Նապոլեոն Բոնապարտ

-Զորքերի շարասյու՜ն...
Նա չավարտեց միտքը...

                                         Օգոստոս Օկտավիանոս

Վերջին րոպեին նա դիմեց բժշկին.
-Եթե ես մեռնեմ,ապա վերջին րոպեին կհրամայեմ կախել քեզ...

Ջորջ Գորդոն Բայրոն

Իր կյանքի վերջին րոպեին նա ասաց.
-Այժմ ինձ քնել է պետք:

Ալբերտ Էնշտեյն

Ազջկան.
-Ես այստեղ իմ գործն ավարտեցի:

Շատ եմ հոգնել աշխարհից ու հիվանդ եմ երևի,-Պ. Սևակ

Պատմում է բանաստեղծուհի Մետաքսեն

Դեկտեմբերյան մի ցրտաշունչ գիշեր սովորականի պես ոտքով տուն էի գնում:Քայլում էի Նիգլիննայա փողոցով դեպի Չեխով:Առատ ձյուն էր եկել ու բարակ մաղմղոցով շարունակվում էր դիզվել:Նոր էի թեքվել Պուշկինյան փողոցը,երբ ինձանից մի 20-30 քայլ առաջ տեսա գլխաբաց մի տղամարդու:Նա հազիվ էր ոտքը ոտքի առաջ դնում:Հազալիս կանգ էր առնում:Մի քանի անգամ գլանակ վառեց:Քայլեց,քայլեց,հետո այնպես փլվեց մայթեզրին,կարծես տակը գորգ էին փռել...
Ես ներքին վախ ունեմ հարբածների նկատմամբ:Ոտքս կախ գցեցի,կռացա՝ իբր կոշիկիս քուղերն եմ կապում ու մի կողմից հետևում էի նրան:Սպասում էի գնար,հետո շարունակեի ճանապարհս:Հարբածը կածես ինքն իրեն խոսեց,ասածը ձեռքի շարժումով մի կողմ շպրտեց ու վեր կացավ,շարունակեց քայլել փողոցն ի վեր:Լուռ,ամայի փողոցում մեր սառած ոտնաձայններն սկսեցին կռվշտել:Նյարդայնացա:Քայլերս արագացրի ,որ անցնեմ առաջ:
 -Ընկերուհի՛,կարելի՞ է Ձեզ ուղեկցել,-ականջիս հասավ նրա օրորվող ռուսերենը:Ծիծաղս եկավ:Իր հալին չէր նայում:Նա խոսքը կրկնեց:
 -Ո՛չ,-իր լեզվով պատասխանեցի՝խոսքը թողնելով բերանում:
 Իմ կոպիտ տոնից վիրավորվեց ու գունագեղ հայհոյանքով աշեց իմ կանացիությունը:Ես ապշեցի:Հայհոյանքը ոչ միայն սրամիտ էր,այլև՝հայերեն:Կանգ առա:Մոտեցավ:
 -Դուք հա՞յ եք,-դիմեցի հայերենով:
 -Այո՜,հայ եմ,-հանկարծակիի եկած՝ուրախացավ:
 -Դուք հարբած եք,-շպրտեցի՝ առանց երեսին նայելու:
 -Ո՜չ,պարզապես մի քիչ խմել եմ...Հետո շատ եմ հոգնել աշխարհից ու հիվանդ եմ երևի:Կարո՞ղ եք զգալ ջերմաստիճանս...
 Մեկնեց ոսկրոտ ձեռքը,որ սառնամանիքի մեջ շատ տաք թվաց,ու զգացի,որ դեմս կանգնած է հիվանդ ու օգնության կարիք զգացող մի հայ:Սիրտս մղկտաց:Շատ էի կարոտել Հայաստանին...
 -Դուք հիբանդ եք,դժվարությամբ եք քայլում,հենվեք ուսիս՝ուղեկցեմ տուն,-առաջարկեցի նրան:
 Ծիծաղեց:
 -Նախ՝ եկ ծանոթանանք,հետո կերևա,թե ով ում պիտի ճանապարհի:Անունդ ի՞նչ է,և ի՞նչ ես կորցրել գիշերվա կեսին Մոսկվայի փողոցներում:
 -Ձերն ի՞նչ է,-ժպտացի,և մի ակնթարթ աչքս սառեց երեսին:
 -Դուքդ չի լինի՞ մեջտեղից կիսես...
 -Կիսեցի...
 -Անունս Պարույր է,ազգանունս ՝Սևակ:
 -Վա՜յ,-բնազդով ետ մղվեցի:
 -Ի՞նչ է,շա՞տ եմ սարսափելի:
 -Ո՜չ,ի՜նչ ես ասում,-շշկլված պաշտպանվեցի ու,երբ անունս և ով լինելս ասացի,լռվեց տեղում ու զարմանքով բացականչեց.
 -Ա՜յ աղջի,էդ դու՞ ես...Ինձ պատմել են,որ դու մի ամիս քնել ես  ինստիտուտի բակում՝նստարանի վրա,ճի՞շտ է...Ախար ամոթ է մեզ...Ուզում էի քեզ տեսնել,տղաները տեղդ չգիտեին: Ասում են՝բանաստեղծ Դմիտրի Սարիբեկյանն էլ Ուրալի հանքերում է աշխատում...
 Եվ գլուխը տարուբերելով ավելացրեց.
 -Մեր հայության ճակատագիրը մեզ կրնկակոխ հետևում է...
 Գնալով քայլերը դժվարանում էին:
 -Մի՜ քաշվիր,հենվիր ուսիս,ինձ դժվար չէ,ուզում ես ՝կշալակեմ,միայն ասա,թե ու՞ր տանեմ...

 -Էս գիշեր ես գնալու տեղ չունեմ...Ես դուրս եկա մի տեղից,որ թափառեմ ու թեթևանամ...Մի նայիր,որ մի քիչ խմած եմ.օղի խմեցի,որ չմրսեմ:Հա,դու չասացիր ,թե էս որտեղի՞ց ես գալիս...Գիշերվա ժամը երեքին ի՞նչ գործ ունես մենակ փողոցում...
 -Հայությունդ բռնե՞ց...
Թողոով մեկ զնգաց ծիծաղս...

Գարեգին Նժդեհ:Առյուծածին մայրեր

Մայրերի ափի մեջ պիտի փնտրել ազգերի ճակատագիրը

  Միշտ էլ հիշենք,թե մեր հայրենիքը ծնված է մի կնոջ սրտից,նրա սիրուց և արցունքներից,այն արյունից,որ նա թափեց մեզ համար:
  Մայրերը պիտի հովազներ ծնեն,այլ ոչ թե կատու:
  Հայուհին,որին կարելի է ճանաչել հազարավոր օտարուհիների մեջ այն կնիքով,որ նրա ճակատին դրել է ձիգ դարերի տառապանքը,որ կարող է փոխարինել խազափայտի տիրամորը,-հայ կինը ավելի հերոսուհի,քան թախծության մայր պիտի լինի:
 

Նա միայն պիտի չողբա վերքերն իր հայրենիքի,այլև մեր սերունդներին անսահման սեր և պաշտամունք պիտի ներշնչի դեպի այդ վերքերը:
  Նա ավելի պիտի  սիրե և հպարտանա,քան կարեկցի:
  Ահա թե ինչու հայ կինը հայրենասիրության տաճարի սրբազան կրակը անշեջ պահողն է:
  Բնությունը կնոջ ձեռքով է գրում տղամարդկանց սրտի մեջ:
  Նրա հայրենասիրությունը,որպես աստվածային կրակ,բոց,ջերմություն,պիտի արթնացնե թմրած առյուծը իր ժողովրդի մեջ,պիտի բարձրացնի մեր առօրյա կյանքի թափը,պիտի քաղցրացնե  ու հեշտացնի անձնազոհությունը:Ոգիացած հայրենասիորություն,որից ժողովուրդները ստեղծում են մի հրաշագործ ուժ՝անհրաժեշտ՝հայրենիքի անկախության ու հզորության համար:
  Ժողովրդի բարքերը,-գովելի թե պարսավելի,-կախում ունեն մայրերից:
  Հաճախ վիրավոր,բայց հոգեպես անպարտելի.միայն նման ժողովուրդներն են հաղթում պատմության մեջ:
  Հաջողում են նրանք,որոնք ծանոթ չեն հուսահատություն կոչված տկարության:Իսկ չեն հուսահատվում ժողովուրդները,որովհետև մարդկության ընտանիքի  բոլոր անդամները/մեր մտավորականության որոշ մասից զատ/,գիտեն,որ մեկի հայրենի հողը չի կարող մյուսի համար մնայուն հայրենիք դառնալ,որ դա հավիտենական արդարության օրենքի ուժով վաղ թե ուշ վերադարձվում է իր տերերին ,եթե վերջինների մեջ չի նվազել սերը դեպի հարազատ երկրամասը:
  Իսկ սեր և նվիրում դեպի հայրենիքը ներշնչում և սնուցում է հայրենասեր մայրը:
  Հայ կինը:
  Սրա միջոցով հեղափոխենք հայ ընտանիքը,այդ վերջինի միջոցով՝հայությունը:
  Սկսենք հայ կնոջից,աշխատենք անդուլ,մինչև որ սրա կաթը կդառնա հայրենապաշտության սրբազան կաթը:

  Հարենապաշտորեն դաստիարակենք հայ կինը և նրան թողնենք մեր մատաղ սերնդի դաստիարակության գործը:
  Հայ կնոջ միջոցով դարձի և զգաստությոան հրավիրենք գաղութահայության ազգայնորեն սկարացած տարրերը:Նրա պաշտպանության ու գուրգուրանքին հանձնենք մեր մայրենի լեզուն ,եռագույնը, անկախության մայիսը՝սրբությունները մեր ցեղի:Ապագան վտանգված մեր որբախնամ ժողովուրդը,մեկ էլ կրկնենք,չկորչելու համար հրամայողաբար պիտի դառնանք արիադավան և արիախնամ:Հայ կնոջից սպասենք հոգեբանական այդ հրաշքը:
  Ունենանք առյուծածին մայրեր,որոնց արիական որդիները ավելորդ դարձնեին Հայաստանը պաշտպանողարվեստական ամրությունից:
  Ամեն ինչ՝սեր,հարգանք,ակնածանք,հայրենասեր մորը:

Մարդկությունը երջանիկ կլինե՞ր,եթե բռնակալները կարողանային հասակ առնել...

Նապոլեոն  Բոնապարտ ->ծնվել է 1769թ-ի օգոստոսի 15-ին  Կորսիկա կղզու Այաչո բնակավայրում:1799-1804 թթ եղել է Ֆրանսիական Հանրապետության առաին կոնսուլ,1804-1815 թթ՝ֆրանսիացիների կայսր,ֆրանսիական զորավար և պետական գործիչ:

Հասակը՝161-162 սմ

Վլադիմիր Իլյիչ Լենին --> Ռուս հեղափոխական գործիչ և բոլշևիկ, Հոկտեմբերյան հեղափոխության ղեկավար,Ռուսական Խորհրդային  Սոցիալիստական առաջին ղեկավարը և ԽՍՀՄ փաստացի ղեկավարը 1922թ-իցմարքսիստական փիլիսոփայության հետագա զարգացման շնորհիվ այդ հեղափոխական ուսմունքը կոչվեց <<մարքսիզմ-լենինիզմ>>:
հասակը՝160-162 սմ

Իոսիֆ Ստալին (իսկական ազգանունը` Ջուղաշվիլի) ,նշանավոր կուսակցական քաղաքական գործիչ,կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ:1920-ական թթ. դարձել է երկրի,չաև ամբողջ Սովետմիության առաջնորդ:Ծայրահեղ բռնի միջոցներվ Ստալինը անցկացրել է ԽՍՀՄ-ում ինդուստրացումն ու կոլեկտիվացումը:Հետպատերազմյան տարիներին նրա նախաձեռնությամբ կրկին ծայր են առել բռնությունները:Ստալինը վախճանվել է 74 տարեկան հասակում/1879-1953 թթ/:

Հասակը՝164 սմ

                                          Լավրենտին Բերիան->

 Ստալինի մահից հետո, նա փաստացի դառնում է երկրի ղեկավարներից մեկը. Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ և ներքին գործերի նախարար:

Մալենկովին և Խրուշչովին դուր չէին գալիս նրա քաղաքական հայացքները ևնրանք  կազմակերպում են Բերիայի ձերբակալությունը: Բերիան մեղադրվում է պետական դավաճանության, լրտեսության և բռնությունների մեջ: Դատարանը նրան մահապատժի է դատապարտում, և 1953-ի դեկտեմբերի 23-ին Լավրենտի Բերիան գնդակահարվում է:

Հասակը՝163 սմ

Ադոլֆ Հիտլեր ->  գերմանացի քաղաքական գործիչ, նացիոնալ-սոցիալիզմի հիմնադիրներից մեկը, նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցության առաջնորդը, Գերմանիայի կանցլերը (1933-1945) և բռնապետը (ֆյուրերը) 1934-1945թթ.:

Հասակը՝ 158 սմ

7 նկար՝նկարված իմ ձեռքով